23 gedachten over “Kermisklantjes

  1. ik vraag mij af wie hier het meest plezier heeft;

    die kleine mannekes op hun ‘vliegende’ machines,

    die knappe fotografe met haar creatieve geest,

    of deze curieuze neus die zit te genieten van elk pixelke! :-))

    whawwww .. ik krijg meteen zin om naar de kermis te gaan, marjolein!!

  2. whaahahahahhaahhaha

    heerlijk om te zien marjolein,
    dat ziet er erg gezellig uit, en die tongetjes uit de mond:-)
    zo heb ik er eens flink ingebeten van de spanning:-)
    als kind wahahahah

  3. Ik lig in een deuk hoor 🙂 Mogen die al zo hard rondscheuren?! Als ik de beweging
    in de achtergrond bekijk, hebben ze zeker zo’n 80 km per uur op de teller :))
    Geweldige foto’s Marjolein en dat verbeten koppie van die eerste … 🙂

  4. Echt schitterend, Marjolein!
    Ik durf te wedden, dat jij je tong ook zo tussen je tanden had bij het bewerken van deze foto’s, hihi…
    Maar je hebt de vaart er goed ingekregen, hoor.
    Hier komt de kermis aan het eind van de maand weer…is altijd weer een feest.
    Groetjessss..Ria.

  5. Knap gedaan en wat een concentratie op de eerste foto hij bijt zijn tong er haast af…de snelheidslimiet wordt hier echt overschreden ….. -)))))

  6. Tjeetje lig wel een end achter op jou log, kom morgen terug om m’n schade in te halen.
    Geweldige foto’s de spanning is van de gezichten af te lezen.
    Bij de eerste helemaal, tong uit de mond en ingespannen de bocht nemen.

  7. Hoi Marlein,

    Veel moois heb je geproduceerd joh.
    Wanneer vertrekken jullie ?

    Weet je dat ik dit jaar voor het eerst bloeiende japanse anemonen [van jou]
    kan bekijken en bewonderen in eigen tuin ? Prachtig.

    L.M.

    Voetsporen bij de zee

    Evenwichtig
    liggen
    de voetafdrukken
    in het zand

    als een vergaan spoor
    van het belopen pad

    luisterend met
    ingehouden adem
    onder het zand door
    om de bewaarde
    echo te herhalen

    in het eeuwig verhaal van de zee

    spoel aan
    over mij
    spoel weg
    vooruit

    gaat de schaduw
    met de zon in de rug
    en hervind zich zelve
    als een gepasseerde
    roep in een
    in een ultimatum
    van het vele malen
    geschreven epos

    mijntje

  8. Wooow Marjolein,
    heb jij het “meetrekken” zo in je
    vingers of is de achtergrond bewerkt? 🙂
    Hoe dan ook: super gave foto’s!
    Afgelopen week is hier ook kermis geweest
    maar ik ben er helaas alleen maar “langs” gekomen!

    Fijne, nieuwe week!
    beuzeblaadje

Reacties zijn gesloten.