Strypemonde

S Strypemonde is een oud landgoed op Voorne

Sommige delen van het landgoed zijn vrijgegeven voor het publiek, de oprijlaan niet !

 Maar als ik niemand zie, doe ik net of ik de bordjes niet ze, want zó steek je een flink stuk af !!

Wandel na dit sprintje in alle rust en stilte met mij mee !

De foto`s zijn van 18 november

.

Oostenrijk : deel 3/3

I In deze lange septemberweek hebben we erg genoten in Oostenrijk .

Vroeger maakte je een bergwandeling lopend vanuit het dal en nu rijd je eerst een stuk naar boven ;-0

Op één van de almen stond dit kleine kapelletje.

Binnen hing een serene sfeer.

En dit zag je als je door het glas-in-lood raam naar buiten/beneden keek.

Het was erg comfortabel om eerst en op de terugweg de auto te kunnen nemen.

Na 5 dagen Ober-Kärnten reisden we naar Voralberg.

Op de Lienzer Dolomieten was die nacht de eerste sneeuw gevallen.

In Voralberg hadden we dit uitzicht bij Landal Matin !

En de naaste omgeving was ook erg uitnodigend.

Beneden in het dal zag je de stad Bludenz liggen.

Al jaren zagen we daar de Milka chocoladefabriek liggen, nu toch eindelijk eens op bezoek geweest.

Mmmm….wat rook het daar lekker en alles was MILKA (alle soorten chocola`s maar ook ski`s, mutsen, truien je kon het zo gek niet verzinnen)

En de enige echte MILKA KOE ontbrak natuurlijk ook niet !

Dus met een voorraadje van 2,5 kg aan chocolarepen en een noodzakelijke gekochte rugzak op je rug, ga je toch maar zó de stad in !

 ;-0

Nog wat indrukken van de stad Bludenz.

De bekende toeristenwinkels ontbraken in Bludenz ook niet !!

Thuis de Milka koe en zijn huisje een plek op het Voornse strand gegeven.

Je wilt toch nog even dat vakantiegevoel behouden hè ?

Maar dat was geen goed idee,….ik moest te véél bijvoeren, dan maar lekker achter de dijk gezet !

Wat hebben we genoten van deze 10 dagen in Oostenrijk.

Oostenrijk : deel 2/3

O Oostenrijk is voor mij niet alleen `oude bekenden` maar ook de bergen, de knusse dorpjes en ….

… en de vele bloemen bij de mooie oude houten huizen.

Maar ook bij nieuwe optrekjes zijn er véél bloemen.

En onderweg met de auto kom je ze ook overal tegen.

Wij rijden nu met de auto bergopwaarts.

Wij vonden de wegen véél smaller, hoger en véél steiler, dan vroeger

Brrr….. deze bibberfoto drukt mijn juiste gevoel uit op deze bergweggetjes…brrrr ;-0

En dan komen we bij bergrestaurant Glocknerblick aan, wat op 2050 mt. ligt.

Vandaar gaan we wandelen.

Voor Hollandse benen zijn die tijds aanduidingen altijd te krap !

Vroeger al en nu helemaal !!

Er waren ook Preiselbeeren plukkers onderweg.

De klim naar boven valt ons flink tegen.

Af en toe rust hebben we geregeld nodig.

Deze `dames` hadden geen enkele moeite met de bergpaadjes.

We halen de top niet, maar genoten hebben we zeer zeker.

En binnen een mum van tijd zijn we weer beneden op onze uitgaanspunt.

Toch was het een heerlijke herfstdag in de bergen.

Oostenrijk : deel 1

E Eind sept. zijn we met de auto naar Oostenrijk geweest.

Oostenrijk is voor mij het land van de bergen.

En met zijn prachtige natuur.

Dit jaar viel het ons héél erg op, dat er zoveel fietsers onderweg waren.

Hier zijn we onderweg op de Hochalpenstrasse `de Grossglocknerstrasse` van 48 km lang, een toeristische alpenroute langs de hoogste berg van Oostenrijk en wel de `Grossglockner`.

Deze panoramische autotolweg is echt de moeite waard, met zijn vele uitkijkmogelijkheden.

Naast de Grossglockner (3798 mt) ligt de Johannisberg en hieruit komt de Pasterze-gletsjer.

De laatste jaren is de afsmelting in een stroomversnelling geraakt. De gletsjer smelt 25 mt. per jaar. Sinds 1850 hebben de gletsjers in de Alpen ongeveer de helft van hun volume verloren. De onderzoekers vrezen dat het meeste ijs voor het einde van deze eeuw uit de Alpen zal zijn verdwenen.

 Wij zagen nu ook met eigen ogen hoe deze gletsjer krimpt en krimpt. 😦

De beklimmingen van de bergtoppen in de Alpen worden nu ook steeds meer en meer gevaarlijker omdat de permafrost de brokken steen niet meer bij elkaar houdt. De Grossglockner is nu ook een risico bergtop.

Wij dalen nu af aan de zuidelijke kant van dit Tauern gebergte naar Ober-Kärnten.

De prachtige vergezichten blijven boeien.

En zo komen we in het plaatsje Heiligenblut aan, dat in de schaduw van de Grossglockner ligt.

Nog één dorp verder en we zijn op onze bestemming.

We gingen niet alleen voor de bergen, maar ook om vele oude bekenden terug te zien (na 10 jaar)

.